O ciąży Kiedy zdecydować się na pierwszego szkraba? To chyba trudna decyzja ale najlepiej jest po prostu starać się o dziecko, bo inaczej będzie odwlekać się to. Zawsze znajdzie się sto tysięcy powodów dlaczego nie mieć dziecka. Zazwyczaj jest to brak mieszkania, brak pracy, czy za mała pensja. No cóż ja z mężem mieszkaliśmy w wynajętym mieszkaniu i to małym ok 40 m2. Fakt, że obydwoje pracowaliśmy i jakaś tam pensja była. Nie chcieliśmy odwlekać decyzji, bo im człowiek jest starszy tym trudniej.
U mnie wyglądało to tak, że pracowałam w firmie, w międzyczasie wzięłam urlop aby szukać innej pracy i staraliśmy się o dziecko. Wiem komplety chaos, ale kto ma uporządkowane życie… Zazwyczaj robi się dziesięć rzeczy naraz. Jak zaproponowano mi wymarzoną pracę to okazało się, że jestem w ciąży. No cóż los płata figle.
Jako, że w ówczesnej pracy byli nie przyjaźni ludzi i miałam straszną szefową zdecydowałam iść od razu na zwolnienie, aby nie stresować się. Z perspektywy czasu myślę, że dobrze zrobiłam, ponieważ moja koleżanka poroniła z nadmiary nadgodzin i ze zmęczenia. Wiem, że nie zawsze ma się tak komfortową sytuację, że można iść na zwolnienie lekarskie, bo zazwyczaj jest strach przed zwolnieniem z pracy.
Z tego co się orientuje firmy zmieniają pogląd na temat kobiet które posiadają dziecko. Udowodniono w badaniach, że mama w pracy jest bardziej zaangażowana niż zwykły pracownik. Dlaczego? Ja już wiem, w domu siedzę od 4 lat i zajmuję się wyłącznie wychowywaniem dzieci, praniem i gotowaniem. Jeśli miałabym możliwość pójścia do pracy to wyfrunęłabym na skrzydełkach i dałabym z siebie wszystko aby być dobrym pracownikiem. Ale jeszcze nie teraz, bo chciałabym odchować dzieci. Nie chcę posyłać jednego dziecka do żłobka, a i tak drugie jeszcze nie kwalifikuje się do przedszkola, bo musi mieć skończone 3 lata.
Gdy dowiedziałam się, że jestem w ciąży to byłam w ogromnym zdumieniu. Na filmach gdy kobieta dowiaduje się, że jest w ciąży to jest radość, mężczyzna bierze na ręce i mówi „Kochanie to wspaniale” i trwają w tym uścisku nie wiadomo ile. U mnie tak nie było… był wielki szok a nawet rozczarowanie. Pomimo że o dziecko staraliśmy się ok 4 miesięcy i myślałam, że będę się cieszyć na wiadomość o ciąży. A ja była po po prostu przerażona. Tego samego dnia pojechaliśmy z moim narzeczonym do lekarza, aby potwierdzić tę wiadomość. Mój narzeczony wszedł na wizytę ze mną. Teraz wiem, że jego obecność była ważna dla mnie, wspierał mnie i interesował się tym co lekarz mówił.
Na drugie dziecko zdecydowaliśmy się gdy pierwsze miało półtora roku. Pytań było mnóstwo czy to teraz, czy później, ale jako, że miałam nadzieję, że wreszcie pójdę do pracy, to wolałam podjąć decyzję wcześniej, tak aby mieć odchowane dzieci.
Jeśli chodzi o mnie to wiedziałam, że na pewno chcę mieć dwójkę dzieci. Po urodzeniu pierwszego dziecka poszłam na wychowawczy. Wiedziałam, że na drugie dziecko muszę się zdecydować w ciągu trzech lat, bo tyle trwa wychowawczy. Rozmawialiśmy z mężem, że jako o pierwsze staraliśmy się ok 4 miesięcy, to pewnie o drugie dziecko też będziemy się tyle starać no i przestałam stosować pigułki… Byłam bardzo zdziwiona, że jestem w ciąży. Oczywiście dowiedziałam się w dzień swoich urodzin. Bardzo miły prezent. W ogóle to w domu miałam ok 10 testów ciążowych, bo ciągle wydawała mi się, że jestem znowu ciąży. Los tak chciał, że miałam iść na zabieg i musiałam być w 100 % pewna, że nie jestem w ciąży, więc na wszelki wypadek zrobiłam test. Byłam pewna, że nie jestem, bo o dziecko staraliśmy się miesiąc wcześniej, a ja jako osoba nie zdecydowana, stwierdziłam, że może nie powinniśmy się teraz decydować. Tak więc testy ciążowe pokazują czasami ciąże po miesiącu, bo właśnie lekarz stwierdził, że ciąża trwa już ponad miesiąc. Jako, że byliśmy doświadczonymi rodzicami, pojechaliśmy do lekarza dopiero na następny dzień, opanowani i bez huśtawek nastroju jak w pierwszej.
Myślę, że rozsądniej byłoby iść do lekarza i porozmawiać na temat planowania ciąży. Ja tego nie zrobiłam, odstawiłam pigułki i już. Folik, witamy zaczęłam brać gdy lekarz potwierdził ciąże. Urodziłam dwójkę zdrowych, dużych dzieci. I jestem najszczęśliwszą mama na świecie pomijając co 3 miesięczne depresje trwające ok tygodnia :)
>>podyskutuj o felietonie na forum
Treść artykułu chroniona jest prawem autorskim, kopiowanie bez zgody autorów zabronione.
