O ciąży Jako mama 3 latka wiem, że dzieci nie zawsze mają ochotę mówić „dziękuję”, „przepraszam” itd. Wkurza mnie to, że babcie, dziadkowie narzucają mojemu synowi formy grzecznościowe. „Nie będę się z Tobą bawić jeśli nie podasz ręki” – mówi babcia. A co to mój syn to pies aby podać łapę. Jako 3 latek ma prawo wyboru, foch i sprzeciwiania się. Tak samo jak nie chce dziękować lub przepraszać gdy jest dużo osób. Wstydzi się i już. Można dziecko podsunąć pomysł i powiedzieć weź dziadka do drugiego pokoju i tam go przeproś.
Uważam, że rodzice powinni dawać przykład dziecku. Przykład: gdy jemy wspólny posiłek to mówię „smacznego”, gdy mi poda pieluchę dla córki mówię „dziękuję”. Przypominam mu również aby używał form grzecznościowych, a raczej go mobilizuję. Syn mówi, „daj mi chrupki”, a ja na to „ dam Ci jak powiesz poproszę”. Wiadomo, że nie mówi. Wtedy stawiam wysoko chrupki tak aby widział. Wtedy jest pisk i wymuszanie, a ja przypominam „powiedz poproszę”, „daj mi to” mówi syn, a ja „ czy możesz mi to podać mamo” – proszę syna aby tak powiedział.
Często syn przekomarza się ze mną i mówi „nie dziękuję”, „ nie przepraszam”. No cóż zwraca na siebie uwagę. Po jakiś czasie to samo mu przejdzie, a raczej znudzi się takie mówienie. Czasami dobrym sposobem jest ignorowanie to co dziecko robi, a może zwraca na siebie uwagę rodziców. Każde dziecko chce być w centrum uwagi.
I jeszcze jedno nie wstydź się tego, że dziecku brak dobrych manier. Wiem, że czasami dziadkowie mówią, „naucz dziecka dobrych manier, bo nic z niego nie wyrośnie” To jest lekka przesada dziecko w wieku 3 lat nie będzie się zachowywać tak gdy będzie miał 33 lata. Wszystko ma swój czas, tak samo jak tabele wzrostu dla dzieci. Jedni rozwijają się książko inni mają swój tok rozwoju.
Czasami dobrze jest chwalić dzieci za bycie kulturalnym, za używanie form grzecznościowych.
Mam nadzieję, że coś pomogłam :)
>>podyskutuj o felietonie na forum
Treść artykułu chroniona jest prawem autorskim, kopiowanie bez zgody autorów zabronione.
